„ახალგაზრდა ადვოკატების“ ხელმძღვანელის, არჩილ კაიკაციშვილის განცხადებით, სამართლიანობის აღდგენის პროცესი დაკავშირებულია ხელისუფლების პოლიტიკურ განაცხადთან და ნებასთან, რომელიც ეხება წარსული დარღვევების გამოძიებას და სისტემურ დანაშაულებზე ადეკვატურ პასუხს. ამ კუთხით, შეფასებას მოითხოვს გარდამავალი მართლმსაჯულება და პროკურატურის როლი. უფლების გადამეტების, ქონებების უკანონოდ ჩამორთმევის, წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის, პოლიტიკური ნიშნით დევნისა და მკვლელობების საქმეები გვახსენებს მძიმე წარსულს და მემკვიდრეობას, რომელზედაც სათანადო რეაგირება კვლავ მნიშვნელოვანი გამოწვევაა. რა თქმა უნდა, მნიშვნელოვანი ნაბიჯები გადაიდგა კონკრეტული ადამიანების ქონებრივი და არაქონებრივი უფლებების დაცვის მიმართულებით, თუმცა სამართლიანობის აღგენის ყოვლისმომცველი პროცესი არ განხორციელებულა და დღესაც შეფერხებულია. პრაქტიკაში, კომპლექსური და მოწყვლადი საქმეების გამოძიება კვლავ დაუსრულებელი, გაჭიანურებული და ხშირ შემთხვევაში, პოლიტკური კონტექსტით შეფერხებულია. დაპირებული „სამართლიანობის აღდგენა“ ბოლომდე არ მიყვანილა და ზოგიერთ საქმეზე შერჩევით ხასიათს ატარებს.„ახალგაზრდა ადვოკატების“ მიერ სადისკუსიო მაგიდის ფარგლებში, განხილული და არგუმენტირებული იქნა რამდენიმე გახმაურებული საქმე, რომელიც არ გამოძიებულა და მაღალი საჯარო ინტერესით სარგებლობს. კერძოდ, ლისის ტბის წართმევის საქმე, „ორთაჭალენერჯისა“ და „ჟინერის“ წართმევის საქმე, შპს „დეკოს“ და შპს „ბიზონის“ საქმე და ყინწვისის სპეცოპერაციის დროს დაზარალებული პირების საქმე.ლისის ტბის წართმევის საქმე - 2006 წლის 4 ნოემბერს, ბიზნესმენი რამაზ ახვლედიანი ფინანსურ პოლიციაში დაიბარეს და ნების საწინააღმდეგოდ, დააწერინეს განცხადება ლისის ტბის სახელმწიფოს სასარგებლოდ დათმობის თაობაზე. რამაზ ახლედიანი იძლებული გახადეს, თბილისის მაშინდელი მერიისა და მთავრობის სახელზე დაეწერა განცხადება და ეღიარებინა, რომ 1999 წლის საიჯარო ხელშეკრულებით, ასევე პრეზიდენტის 2006 წლის 14 ივლისის განკარგულებით ნაკისრი ვალდებულებები ვერ შეასრულა და მოითხოვა საიჯარო ხელშეკრულების გაუქმება, რომლის მიხედვითაც, მას გადაეცა ლისის ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე განლაგებული შენობა - ნაგებობები და რომელიც ბიზნესმენს უკვე გამოსყიდული ჰქონდა. წერილში, ნების საწინააღმდეგოდ, რამაზ ახვლედიანმა უარი განაცხადა პრეზიდენტის განკარგულებით გადაცემულ 63,5 ჰა არასოსაფოლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთის საკუთრებაში მიღების უფლებაზეც და ეკონომიკის სამინისტროსგან უკვე გამოსყიდულ შენობა-ნაგებობებზეც. ამ განცხადებიდან მე-6 დღეს, 2006 წლის 10 ნოემბერს, მიხეილ სააკაშვილმა გამოსცა ახალი განკარგულება და 1999 წელს რამაზ ახვლედიანის მიერ შეძენილი და 2006 წელს პრეზიდენტის განკარგულებითვე გადაცემული ქონება, ჩამოერთვა, რაც შემდგომ გადაეცა მამუკა ხაზარაძეს და მის კომპანიას - „ლისი ლეიქ დეველოპმენტს“. რამაზ ახლვედიანმა 2012 წლის პოლიტიკური ცვლილების შემდეგ საჩივრით მიმართა პროკურატურას, მოითხოვა საქმის შესწავლა და დაზარალებულად ცნობა, თუმცა საქმე უძრავად დევს. უტყუარი მტკიცებულებების მიუხედავად, რამაზ ახვლედიანმა სამართლიანობა ვერ აღიდგინა.„ორთაჭალენერჯისა“ და „ჟინერის“ წართმევის საქმე - 1994 წლის 22 ივნისის იჯარის ხელშეკრულების საფუძველზე, კომპანია „ორთაჭალენერჯის“ 2019 წლამდე წარმოეშვა „საქენერგოს“ ბალანსზე რიცხული ორთაჭალის ჰიდროელექტროსადგურის მმართვის ვალდებულება. ტექნიკურად გაუმართავი ორთაჭალჰესი გადაიქცა გამართულ ელექტროსადგირად. იჯარის საგანზე დაიხარჯა 2 მლნ ლარზე მეტი, საიდანაც სარეაბილიტაციო და კაპიტალური შეკეთების ხარჯმა შეადგინა 1 მლნ ლარზე მეტი. 2008 წლის 7 ოქტომბერს, საქართველოს ეკონომიკის სამინისტროს წერილის თანახმად, ათ წელზე მეტი ვადით დადებული იჯარის ხელშეკრულების მოშლის საფუძვლით, იჯარის ხელშეკრულება გააუქმეს. კომპანიამ სცადა სასამართლო გზით დაეცვა თავისი უფლება, თუმც წარუმატებლად, რადგანაც მაშინდელი სამინისტროს გამოკვეთილ ინტერესს კომპანიის ქონების ხელში ჩაგდება წარმოადგენდა. შპს „ორთაჭალჰესის“ 100%-იანი წილი აუქციონზე 25 250 000 აშშ დოლარად შეიძინა ს.ს. „ენერგო პრო ჯორჯიამ“, სამინისტრომ გაყიდა კომპანიის მიერ შეძენილი ძირითადი საშუალებები, კაპიტალური და მიმდინარე რემონტის შედეგად გაუმჯობესებული ქონება, რაშიც ს.ს. „ენერგო პრო ჯორჯიას“ მიერ გადახდილი იქნა საბაზრო ფასთან შეუსაბამოდ მაღალი თანხა - 25 250 000 აშშ დოლარი, თუმცა მხარე ვარაუდობს, რომ აუქციონი იყო ფორმალური, ს.ს. „ენერგო პრო ჯორჯიას“ აუქციონში გასამარჯვებლად და თავად კომპანიის აქუციონში მონაწილეობის მიღების გამოსარიცხად ქონება განზრახ შეფასდა საბაზრო ფასზე 10-ეჯ მეტ ფასად და პროცესი მიზნად ისახავდა ქონების მითვისებას. რაც შეეხება შპს „ჟინერს“, რომელიც იჯარის ხელშეკრულების საფუძველზეგადაეცა ჟინვალჰესის ჰიდროელექტროსადგური მისი ინფრასტრუქტურით, 2004 წლის დეკემბერში, ფინანსური პოლიციის მხრიდან აღძრული იქნა სისხლის სამართლის საქმე კომპანიი ხელმძღვანელ პირთა მიერ განხორციელებული უკანონო სამეწარმეო საქმიანობის ფაქტზე. საქმის აღძვრა სრულიად მოულოდნელი მოქმედება გახლდათ, ვინაიდან 2004 წელს, საგადასახადო დეპარტამენტის მსხვილ გადამხდელთა საგადაახადო ინსპექციისა და ფინანსური პოლიციის მიერ შპს „ჟინერის“ სამეწარმეო საქმიანობა, კერძოდ, ბიუჯეტთან ანგარიშსწორება და სამეწარმეო საქმიანობის კანონიერება შემოწმდა და დადგინდა ამ საქმიანობის კანონშესაბამისობა. კომპანიის ხელმძღვანელი პირები - თეიმურაზ ჭიჭინაძე და ემზარ ჩაჩხიანი, სხვა პარტნიორებთან ერთად, იძულებულები გახდნენ 51% წილი უსასყიდლოდ დაეთმოთ სახელმწიფოს სასარგებლოდ. მიუხედავად წილის დათმობისა, თეიმურაზ ჭიჭინაძე და ემზარ ჩაჩხიანი კვლავ რჩებოდნენ კომპანიის სამეთვალყურეო საბჭოში. 2005 წლის აგვისტოში, თბილისი მაშინდელმა მერმა, გიგი უგულავამ ემზარ ჩაჩხიანი მასთან კაბინეტში მიიღო და დაახვედრა ამობეჭდილი განცხადების ტექსტი, რომელზედაც აიძულა ხელი მოეწერა შპს „ჟინერსა“ და შპს „თბილწყალკანალს“ შორის არსებულ სასამართლო დავაზე შპს „ჟინერის“ საწინააღმდეგოდ მიღებულ გადაწყვეტილების სააპელაციო წესით გასაჩივრებაზე უარის თქმის შესახებ. ეს განცხადება თავად მერიიდან იქნა დარეგისტრირებული სასამართლოში ისე, რომ შპს „ჟინერის“ ხელმძღვანელებისთვის არც კი უკითხავთ რაიმე. ამ უკანონო ქმედებამ კომპანიის შემდგომში ლიკვიდაცია გამოიწვია. 2012 წლის პოლიტიკური ცვლილების შემდეგ მხარემ საჩივრით მიმართა პროკურატურას, მოითხოვა საქმის შესწავლა და დაზარალებულად ცნობა, თუმცა საქმე უძრავად დევს.შპს „დეკოს“ და შპს „ბიზონის“ საქმე - ბიზნესმენ ნიაზ ხალვაშის საკუთრების ხელყოფა და ბიზნესის წართმევა წარმოადგენდა სახელმწიფოს ძალმომრეობითი პოლიტიკის შედეგს და ნიაზ ხალვაშის მიმართ (და მისი ოჯახის წევრების მიმართ) განხორციელებული იქნა პოლიტიკური ნიშნით დევნა, რასაც მოჰყვა სახელმწიფო აპარატის მონაწილეობით, უკანონო მმართველობითი ღონისძიების გამოყენება, როგორც პიროვნული დასჯის, ასევე ბიზნესის ხელში ჩაგდებისა და ეკონომიკური საქმიანობის შეჩერება/შეფერხების მიზნით. უდავოდ დგინდება, რომ ნიაზ ხალვაში და მისი თავდაპირველი კომპანია „DECO“, სახელმწიფოსთან გაფორმებული შესაბამისი ნასყიდობის ხელშეკრულების თანახმად (26 ივნისი, 2006 წ.) კანონიერად გახდა დღევანდელი მონაცემებით და განახლებული მისამართით: მდებარე: ქ. ბათუმი, აკ. შანიძის ქუჩა N16, არასასოფლო-სამეურნეო, დაზუსტებული ფართობი: 30022.00 კვ.მ, შენობა-ნაგებობების საერთო ფართი: 6971 კვ.მ, ამჟამად სამ ერთეულად დაყოფილი ქონების ნამდვილი მესაკუთრე. ნიაზ ხალვაშის ბიზნესისა და ქონების დასაკუთრების ავანგარდში, სახელმწიფოს ინტერესების შესაბამისად, აღმოჩნდა ს.ს. თიბისი ბანკი და ბანკთან ერთად, 1992-2019 წლებში, ამავე ბანკის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე მამუკა ხაზარაძის ოჯახის საკუთრებაში არსებული კომპანია. კერძოდ, დგინდება, რომ 2007 წლის 23 თებერვალს, ს.ს. თიბისი ბანკსა და ნიაზ ხალვაშის კომპანია „DECO”-ს შორის გაფორმდა საკრედიტო ხელშეკრულება, ასევე თავდებობის ხელშეკრულება და ბანკის სასარგებლოდ, იპოთეკით დაიტვირთა დღევანდელი მონაცემებით და განახლებული მისამართით: მდებარე: ქ. ბათუმი, აკ. შანიძის ქუჩა N16, არასასოფლო-სამეურნეო, დაზუსტებული ფართობი: 30022.00 კვ.მ, შენობა-ნაგებობების საერთო ფართი: 6971 კვ.მ. ბანკსა და ნიაზ ხალვაშის კომპანიას შორის ერთ-ერთი ბოლო საკრედიტო ხელშეკრულებაში განხორციელებული დამატებითი ცვლილება განხორციელდა 2007 წლის 10 სექტემბერს, ხოლო ამ გარიგებიდან, დაახლოებით 1 თვეში, ნიაზ ხალვაშისა და მისი ბიზნესის წინააღმდეგ სახელმწიფომ წამოიწყო უკანონო დევნა - 2007 წლის 17 ოქტომბერს მიღებული იქნა დადგენილება ნიაზ ხალვაშის სისხლის სამართლის პასუხისმგებაში მიცემაზე.  პოლიტიკურ ემიგრაციაში წასული ნიაზ ხალვაში იძულებული გახდა, ბიზნესის შესანარჩუნებლად ს.ს. თიბისი ბანკთან კვლავ გაეფორმებინა ორი ხელშეკრულება (26 დეკემბერი 2007 წელი, 15 მარტი 2008 წელი), რაც უნდა მოხმარებოდა კომპანიის მიმდინარე ვალდებულებების დაფარვას. დგინდება, რომ 2008-2010 წლებში, ნიაზ ხალვაშის წინააღმდეგ წარმოებული სისხლის სამართლის საქმეების პარალელურად, ს.ს. თიბისი ბანკის მხრიდან არ მომხდარა რაიმე შეღავათის დადგენა ან ვალდებულების გადავადების უზრუნველყოფა. ნიაზ ხალვაშის ქონება სსიპ აღსრულების ეროვნული ბიუროს მხრიდან ნატურით გადადის ს.ს. თიბისი ბანკის საკუთრებაში (24 დეკემბერი, 2010 წელი). დგინდება, რომ ამ ფაქტიდან, დაახლოებით 4 თვეში, ნიაზ ხალვაშის ქონების დასაკუთრების ინტერესს გამოთქვამს ბიზნესმენი მამუკა სხვიტარიძე და მისი კომპანია - ჯერ შპს „ტრანსკავკასიის კრისტალი“, შემდეგ ასევე შპს „ბაზალტ ტრანსი“ და შპს „ტრანსკავკასიის ენერჯი“. უძრავი ნივთის განვადებით ნასყიდობის ხელშეკრულების საფუძველზე, სადავო უძრავი ქონება გადადის შპს „ტრანსკავკასიის კრისტალის“ მფლობელობაში (28 სექტემბერი, 2011 წელი). სათანადო სამართლებრივი ვითარების შექმნისა და იურიდიული ინტერესის პირობებში, ნიაზ ხალვაშმა უკვე კომპანია „ბიზონის“ სახით, სახელმწიფოს მიერ ჩატარებული აუქციონის ყველა მოთხოვნის შესაბამისად, 2017 წლის 30 მარტს, ხელახლა და მეორედ შეიძინა თავისი ქონება. შესაბამისად, ნიაზ ხალვაში და მისი კომპანია აღიჭურვა ყველა იმ სამართლებრივი სიკეთით, რომელიც გამომდინარეობდა კეთილსინდისიერი შემძენის ინსტიტუტიდან. 2022 წლის 14 ივლისის საქართველოს უზენაესი სასამართლოს უაღრესად საკამათო გადაწყვეტილებით, სასამართლო მამუკა სხვიტარიძის კომპანიას უკმაყოფილებს მოთხოვნას და ნიაზ ხალვაშის კომპანია კარგავს აუქციონის გზით შეძენილ ქონებაზე - დაბრუნებულ ბიზნესზე საკუთრების უფლებას. აღნიშნული გადაწყვეტილება პირველია ქართულ სამართლებრივ და ეკონომიკური ბრუნვის სტაბილურობის სისტემაში, რომელიც მნიშვნელოვან დარტყმის ქვეშ აყენებს კეთილსინდისიერი შემძენის ინსტიტუტს და სამართლის განვითარების ან ერთგვაროვანი პრაქტიკის დამკვიდრების მოტივით, იურიდიულ საფუძველს აცლის სააღსრულებლო წარმოებათა სანდოობას, საკუთრების უფლების დაცულობას, სამართლიანობისა და თანასწორუფლებიანობის პრინციპებს. სასამართლო აუქმებს ნიაზ ხალვაშის შეძენილ ქონებაზე აუქციონის შედეგებს, მაგრამ არ გამოთქვამს დასაბუთებულ პოზიციას, რა უფლებრივი მდგომარეობის წინაშე რჩება შემდგომში ქონების კეთილსინდისიერი შემძენი. 2012 წლის პოლიტიკური ცვლილების შემდეგ მხარემ საჩივრით მიმართა პროკურატურას, მოითხოვა საქმის შესწავლა და დაზარალებულად ცნობა, თუმცა საქმე უძრავად დევს.ყინწვისის სპეცოპერაციის საქმე - 2011 წლის 26 მაისს, თბილისში მიმდინარე ანტისამთავრობო აქციების ფონზე, ყინწვისის მონასტერთან ჩატარებული ე.წ. სპეცოპერაცია იყო პოლიტიკურად მოტივირებული საქმე, რომლის დროსაც სამართალდამცველებმა უკანონოდ დააკავეს 24 ადამიანი და მათ შეიარაღებული სახელმწიფო გადატრიალების მომზადება ბრალად დადეს. შინაგან საქმეთა სამინისტრომ მაშინ გაავრცელა ინფორმაცია, თითქოს დააკავეს შეიარაღებული ჯგუფი, რომელიც წინააღმდეგობას უწევდა პოლიციას. რეალურად, დაკავების ოქმები და დოკუმენტები მეორე დღეს თბილისის პოლიციის მთავარ სამმართველოში უკანონოდ გაფორმდა. დაკავებულებსა და ადგილზე მყოფ სასულიერო პირებს ფიზიკურად გაუსწორდნენ. დაკავებულებს სხვადასხვა ვადით მიესაჯათ თავისუფლების აღკვეთა. 2012 წლის 5 დეკემბრის საქართველოს პარლამენტის დადგენილებით მიღებული იქნა გადაწყვეტილება პოლიტიკური ნიშნით დაპატიმრებული და პოლიტიკური ნიშნით დევნილი პირთა შესახებ, რომელიც სრულად გავრცელდა ყინწვისის სპეცოპერაციის დროს დაპატიმრებული პირების მიმართაც. საქართველოს პროკურატურამ დაადგინა, რომ დაკავებულთა უკანონო დევნით არსებითად შეილახა მათი რეპუტაცია, იმიჯი და მოხდა საზოგადოებაში დისკრედიტაცია, რამაც თითოეული მათგანის მიმართ, გამოიწვია პატივისა და ღირსების ხელშეუხებლობის უფლების არსებითი დარღვევა. შესაბამისად, ისინი დაზარალებულად იქნენ ცნობილი, ხოლო სააპელაციო სასამართლოს მხრიდან მოხდა ამ პირთა უდანაშაულოდ ცნობა. მიუხედავად მიღებული გადაწყვეტილებებისა, მათი სრული რესტიტუცია არ მომხდარა და დღემდე, სასამართლოებში წარმოებულია საქმეები მორალური და მატერიალური ზიანის ასანაზღაურებლად.„ახალგაზრდა ადვოკატების“ მკვლევარი იურისტის, ანა კესარელის მიერ წარმოდგენილი იქნა სამართლიანობის აღდგენესთან დაკავშირებით ისტორიული და თანამედროვე პარარელები. საქართველოსთან ერთად, მიმოხილვა გაკეთდა ესპანეთის, გერმანიის, ჩეხეთის, განას, ჩრდილოეთ ირლანდიის მაგალითზე, სადაც სისტემური დანაშუალების ფაქტებზე ეროვნულმა ხელისუფლებებმა სამართლიანობის აღდგენის პროცესში კონკრეტული მოქმედებები განახორციელეს. ამასთან, წარმოდგენილი იქნა სტატისტიკური ინფორმაცია, რომელიც სამართლიანობის აღდგენის პროცესში, პროკურატურის სამართალწარმოების პროცესში ჩადენილი დანაშაულის გამოძიების დეპარტამენტის მხრიდან დამდგარ შედეგებს შეეხება და აღინიშნა, რომ საკანონმდებლო მოწესრიგების კუთხით, არსებობს სრული სამართლებრივი ჩარჩო, რათა სათანადო ნების პირობებში, გამოუძიებელი საქმეები სამართლიანობის აღდგენის ქვეშ აღმოჩდნენ. კერძოდ, მსჯელობა შეეხო 2016 წლის 10 ივნისის საქართველოს პარლამენტის დადგენილებას „2004-2012 წლებში წამებისა და არაადამიანური მოპყრობის ფაქტების სამართლებრივი შეფასების და მათი განმეორების დაუშვებლობისა და სრული პრევენციის შესახებ“, 2019 წლის 27 ივნისის ევროსასამართლოს გადაწყვეტილებსა: „გოგუაძე საქართველოს წინააღმდეგ“ და საქართველოს პარლამენტის დროებითი კომისიის „2003–2012 წლებში მოქმედი რეჟიმის, ამ რეჟიმის პოლიტიკური თანამდებობის პირებისა და პოლიტიკურ პარტიებში გაერთიანებული მოქმედი და ყოფილი თანამდებობის პირების 2003 წლიდან დღემდე საქმიანობის შესწავლის შესახებ“ დასკვნას, რომელიც ბოლო 1 წელია რეაგირებისთვის გადაგზავნილია საქართველოს გენერალურ პროკურატურაში და უცნობი რჩება, თუ რა განვითარება უნდა მიეცეს თავმოყრილ შედეგებს.„ახალგაზრდა ადვოკატების“ სადისკუსიო შეხვედრას დაესწრებიან: უფლებადამცველები, ადვოკატები, სამართლის, პოლიტიკისა და ეკონომიკის ექსპერტები, სამართლისა და ეკონომიკის თემაზე მომუშავე ჟურნალისტები. სადისკუსიო შეხვედრაზე მონაწილეობდნენ ის ადამიანები, რომლებიც გახდნენ 2012 წლამდე პოლიტიკური ხელისუფლების მხრიდან მსხვერპლნი ქონების წართმევის, ღირსების შელახვისა თუ სხვა ძალმომრეობითი მოპყრობის შედეგად. ამასთან, მოწვევა წარდგენილი იქნა საქართველოს სახალხო დამცველის აპარატისა და საქართველოს პარლამენტის ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის მიმართ. მათი მხრიდან მოწვევა დადასტურდა, თუმცა ღონისძიებაზე წარმომადგენელი არ გამოცხადებულა. შეხვედრის მიზანს, იმ გამოწვევებსა და მდგომარეობაზე, რომელიც სამართლიანობის აღდგენის პროცესში არსებულ ხარვეზებს შეეხება, სწორი დასკვნების მომზადება და საქმიანი მოსაზრებების მოსმენა წარმოადგენდა. შეხვედრის მოსაზრებების შედეგად, მომზადდება წერილობითი პოზიცია საქართველოს აღმასრულებელი, საკანონმდებლო და სასამართლო ხელისუფლების მიმართ, რომელთა ინსტიტუციურ პაუხისმგებლობას წარმოადგენს სამართლიანობის აღდგენის უზრუნველყოფა.

1793617101

მიმოხილვის თანახმად, 2025 წელს სამივე კომპანიის შემოსავლები ერთმანეთს თითქმის გაუთანაბრდა და 930-954 მლნ ლარის ფარგლებში მერყეობდა. ამასთან, 2020-2025 წლებში ყველაზე სწრაფად „ავერსი ფარმა“ გაიზარდა, მისი შემოსავალი თითქმის 2.5-ჯერ გაიზარდა. შედარებისთვის, ამავე პერიოდში PSP-ს შემოსავალი 60%-ით, ხოლო „გეფას“ — 40%-ით გაიზარდა. შედეგად, თუ 2020 წელს „ავერსის“ შემოსავალი „გეფას“ მაჩვენებლის 56%-ს შეადგენდა, 2025 წელს ეს თანაფარდობა უკვე 98% იყო.მომგებიანობით სამეულში „გეფა“ ლიდერობს. FinSPOT-ის მონაცემებით, კომპანიის EBITDA მარჟა 2020 წლის 13.8%-დან 2025 წელს 15.4%-მდე გაიზარდა. ამასთან, „გეფას“ საცალო გაყიდვების საერთო მარჟა 36.3%-ია, საბითუმო გაყიდვების კი — 25.5%. PSP-ს შემთხვევაში შესაბამისი მაჩვენებლები 27.6% და 8.5%-ია.სააფთიაქო კომპანიების ბრუნვის 78-83% საცალო გაყიდვებზე მოდის, დანარჩენი კი საბითუმო ბიზნესს უკავია, რომელიც სახელმწიფო პროგრამებს, საავადმყოფოებსა და სხვა აფთიაქებს ემსახურება. საცალო ქსელი კომპანიებისთვის მოგების ძირითადი წყაროცაა: „გეფას“ საერთო მოგების 83%, ხოლო PSP-ს შემთხვევაში 94% საცალო გაყიდვებიდან მიიღება.მიმოხილვის მიხედვით, 2021-2025 წლებში სამმა კომპანიამ ჯამურად 428 მლნ ლარის დივიდენდი გაანაწილა, რაც ამ პერიოდის წმინდა მოგების 51%-ს შეადგენს.

1793615077

საერთაშორისო სამიტი საქართველოს ეროვნული ბანკის, ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროსა და გლობალური ფინანსური და ტექნოლოგიური ქსელის, GFTN-ის ორგანიზებით ჩატარდა. წლევანდელი სამიტის მთავარი თემა იყო „რეგიონული ფინანსური დერეფნების განვითარება პოლიტიკის, ფინანსებისა და ტექნოლოგიების გადაკვეთის წერტილში“.ორდღიანი ღონისძიება თემატურ სესიებს, პანელურ დისკუსიებს, სამუშაო და პროფესიულ შეხვედრებს დაეთმო. მონაწილეებმა განიხილეს ქვეყნის ეკონომიკური ზრდის ტენდენციები, საბანკო სექტორის შესაძლებლობები და გამოწვევები, ციფრული ტექნოლოგიების როლი ფინანსურ ინკლუზიურობაში და რეგიონული ინვესტიციების მოზიდვის პერსპექტივები.„თბილისის ფინანსური სამიტის“ ფარგლებში გამართულ პანელურ დისკუსიაში - „საბანკო დიალოგი: საქართველოს საბანკო სექტორი - ლიდერობა, სტრატეგია და 2027 წლის პერსპექტივები“ მონაწილეობა მიიღო ლიბერთი, ბაზისბანკ ჯგუფის ფინანსურმა დირექტორმა ვახტანგ ბაბუნაშვილმა. დისკუსიის მთავარი თემები იყო საქართველოს საბანკო სექტორის კონკურენტუნარიანობა, საერთაშორისო ბაზრებზე გაფართოების შესაძლებლობები, ტექნოლოგიური ტრანსფორმაცია და საბანკო სექტორისა და მარეგულირებლის თანამშრომლობა.წლევანდელ სამიტში მსოფლიოს 60-მდე ქვეყნის 800-ზე მეტმა წარმომადგენელმა და 100-მდე მაღალი რანგის სპიკერმა მიიღო მონაწილეობა.„მოხარული ვარ, რომ ბაზისბანკი თბილისის ფინანსური სამიტის მხარდამჭერია. მსგავსი მასშტაბური პლატფორმები უნიკალურ შესაძლებლობას ქმნის ფინანსური ინსტიტუტებისთვის, ბიზნესისა და ექსპერტებისთვის, რომ ერთობლივად იმსჯელონ სექტორის განვითარების პერსპექტივებზე, ინოვაციებზე და ქვეყნის ეკონომიკის გაძლიერებაზე. ბაზისბანკისთვის, როგორც ბაზარზე ერთ-ერთი მძლავრი ფინანსური ჯგუფისთვის, პრიორიტეტულია ყველა იმ ინიციატივის მხარდაჭერა, რომელიც ხელს უწყობს ჯანსაღი კონკურენციის ზრდას, ბიზნესის სტიმულირებას და საბანკო ეკოსისტემის განვითარებას.“ - ბაზისბანკის გენერალური დირექტორი, დავით ცაავა.ბაზისბანკ ჯგუფის შესახებ2026 წლის აპრილში ბაზისბანკმა ლიბერთის აქციების 95.99% შეიძინა. ბაზისბანკ ჯგუფი საქართველოში მესამე უმსხვილესი სისტემური ფინანსური ინსტიტუტია, რომლის ბაზრის წილი 11%-ს შეადგენს. ჯგუფი 2 მილიონზე მეტ ფიზიკურ პირსა და 65,000-ზე მეტ მსხვილ და საშუალო ბიზნესს ემსახურება. ქვეყნის მასშტაბით წარმოდგენილია ყველაზე ფართო ქსელით: 500-მდე მომსახურების ცენტრით და 700-ზე მეტი ბანკომატით საქართველოს ყველა რეგიონსა და მუნიციპალიტეტში.2026 წლის 9 თვის ფინანსური მონაცემებით, ბაზისბანკ ჯგუფის აქტივები 12.4 მლრდ ლარს შეადგენს, მთლიანი საკრედიტო პორტფელი 7.9 მლრდ ლარია, ხოლო დეპოზიტების პორტფელი 9.4 მლრდ ლარი. ჯგუფის 2026 წლის 9 თვის წმინდა მოგებამ 178.6 მილიონი ლარი შეადგინა.

1793612898

მისივე თქმით, “როდესაც მოქალაქეების მნიშვნელოვანი ნაწილისთვის მძიმე ტვირთად იქცა პროდუქტების, მედიკამენტებისა და კომუნალური მომსახურების ხარჯები, როდესაც პენსიონერების შემოსავლები ხშირად ელემენტარული საჭიროებების დასაკმაყოფილებლადაც არასაკმარისია, ბუნებრივად ჩნდება კითხვა, რატომ მიიჩნია სახელმწიფომ პრიორიტეტულად საგადასახადო შეღავათების დაწესება სწორედ აზარტული თამაშების ბიზნესისთვის”.კახა კახიშვილის პოსტს უცვლელად გთავაზობთ:„28 ოქტომბერს საქართველოს პარლამენტმა დაჩქარებული წესით მიიღო საკანონმდებლო ცვლილებები, რომლებიც საერთაშორისო აზარტული ტურნირებისთვის საგადასახადო და სხვა შეღავათებს ითვალისწინებს.ჩემი აზრით, ეს არასწორი გადაწყვეტილებაა. საქართველო მრავალსაუკუნოვანი ისტორიის, კულტურისა და ტრადიციების მქონე ქვეყანაა, რომელსაც ტურიზმის განვითარების უდიდესი შესაძლებლობები აქვს, მაგრამ ტურისტების მოზიდვა და დამატებითი შემოსავლების მიღება არ ნიშნავს, რომ სახელმწიფომ ნებისმიერი საქმიანობა უნდა წაახალისოს.მსოფლიოში არაერთი საქმიანობა არსებობს, რომელსაც შეუძლია ეკონომიკური შემოსავლის მოტანა, მაგრამ ამავე დროს საზოგადოების ისტორიულ, კულტურულ და ზნეობრივ ღირებულებებთან შეუთავსებელი აღმოჩნდეს. თუ მხოლოდ შემოსავლით ვიხელმძღვანელებთ, ხვალ შეიძლება სხვა ისეთი საქმიანობის წახალისებაც გამართლდეს, რომელიც გარკვეულ ქვეყნებში შეზღუდულია, მაგრამ ტურისტების მოზიდვის საშუალებად ჩაითვლება.ტურიზმის განვითარება ქვეყნის ეკონომიკურ წინსვლას უნდა ემსახურებოდეს და არა საზოგადოების ჯანმრთელობისა და ინტერესების შესაძლო დაზიანებას. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საუბარია აზარტულ თამაშებზე, რომელთა მძიმე სოციალური შედეგები კარგად არის ცნობილი.ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის მონაცემებით, მსოფლიოში ზრდასრული მოსახლეობის დაახლოებით 1,2%-ს აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებული აშლილობა აქვს. ამავე ორგანიზაციის შეფასებით, აზარტულ თამაშებში დაკარგული თანხების დაახლოებით 60% იმ ადამიანებზე მოდის, რომლებიც თამაშით გამოწვეულ ზიანს განიცდიან.ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია ასევე მიუთითებს, რომ აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებული ზიანი მხოლოდ ფინანსური დანაკარგებით არ შემოიფარგლება. მას შეიძლება მოჰყვეს ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემები, ოჯახური ურთიერთობების გაუარესება, ვალები, ქონების დაკარგვა და მძიმე სოციალური შედეგები.ამ ყველაფერში ყველაზე მძიმე ის არის, რომ ადამიანების მცირე ჯგუფი ამ საქმიანობით მილიონებს გამოიმუშავებს, სხვებს კი შესაძლოა მთელი ცხოვრება დასჭირდეთ აზარტული თამაშების გამო დაგროვილი ვალების გასასტუმრებლად და ისიც საკითხავია, შეძლებენ თუ არა მათ ოდესმე სრულად დაფარვას. ამას ემატება დაკარგული ქონება, დანგრეული ოჯახები და ადამიანების გაუბედურებული ცხოვრება.სამწუხაროდ, იმ ადამიანებისა და ოჯახების რაოდენობა, რომლებიც აზარტული თამაშების მძიმე შედეგებს საკუთარ თავზე იწვნევენ, შესაძლოა გაცილებით მეტი აღმოჩნდეს, ვიდრე იმ მცირე ჯგუფის წარმომადგენლებისა, რომლებიც ამ ბიზნესით მილიონებს გამოიმუშავებენ.სწორედ ამიტომ სახელმწიფომ მხოლოდ ის კი არ უნდა დაითვალოს, რამდენ შემოსავალს მიიღებს ამ საქმიანობიდან, არამედ ისიც უნდა გაითვალისწინოს, რა სოციალური ფასი შეიძლება ჰქონდეს მის გადაწყვეტილებას.ამ გარემოებებზე გაამახვილა ყურადღება სახალხო დამცველმაც 27 ოქტომბრის განცხადებაში. მისი შეფასებით, კანონპროექტის განმარტებით ბარათში სათანადოდ არ იყო წარმოდგენილი საზოგადოებრივ ჯანმრთელობაზე შესაძლო ზემოქმედების, სოციალური ზიანისა და მისი პრევენციის ხარჯების ანალიზი. ასევე არ იყო უზრუნველყოფილი შესაბამისი სპეციალისტების სათანადო მონაწილეობა საკითხის განხილვაში.სახალხო დამცველმა პარლამენტს მოუწოდა, არ გაეგრძელებინა კანონპროექტის მიღება ასეთი ფორმით. მიუხედავად ამისა, ცვლილებები მეორე დღესვე მიიღეს.ახალი რეგულაციით, საერთაშორისო აზარტული ტურნირის მონაწილეთა არანაკლებ 80% უცხო ქვეყნის მოქალაქე უნდა იყოს. კანონით გათვალისწინებული პირობების შესრულების შემთხვევაში, 3 მილიონ ლარზე მეტი საპრიზო ფონდის მქონე ტურნირებისთვის დაწესებულია კონკრეტული საგადასახადო და მოსაკრებლის შეღავათები.კანონპროექტის განმარტებით ბარათში საუბარია ტურიზმის განვითარებაზე, უცხოელი მონაწილეების მოზიდვასა და ეკონომიკური აქტივობის ზრდაზე. მაგრამ რატომ უნდა გახდეს სწორედ აზარტული თამაშების ბიზნესი სახელმწიფოს მხრიდან დამატებითი შეღავათების მიმღები?კანონით გათვალისწინებული 80%-იანი მოთხოვნა არ ნიშნავს, რომ საქართველოს მოქალაქეები ამ ტურნირებში ვერ მიიღებენ მონაწილეობას.თუ ტურნირში 1000 ადამიანი მონაწილეობს, მათგან 200 შეიძლება საქართველოს მოქალაქე იყოს. თუ მონაწილეთა რაოდენობა 1200 იქნება, საქართველოს მოქალაქეთა რაოდენობამ შეიძლება 240-ს მიაღწიოს. შემდეგ ტურნირში შესაძლოა სხვა მოქალაქეები მონაწილეობდნენ, მომდევნოში კიდევ სხვები. თუ ასეთი ტურნირები რეგულარულად ჩატარდება, რამდენი ჩვენი მოქალაქე შეიძლება აღმოჩნდეს დროთა განმავლობაში ამ პროცესში ჩართული?ამასთან, კანონით განსხვავებული საგადასახადო რეჟიმი დაწესდა. თუ საერთაშორისო ტურნირის საპრიზო ფონდი 3 მილიონ ლარს აღემატება, უცხო ქვეყნის მოქალაქის მიერ მიღებული შესაბამისი დასაბეგრი შემოსავალი საშემოსავლო გადასახადისგან თავისუფლდება, ხოლო საქართველოს მოქალაქის მიერ მიღებული დასაბეგრი შემოსავალი 20%-ით იბეგრება.კანონპროექტის ერთ-ერთმა ინიციატორმა საქართველოს მოქალაქეებისთვის დაწესებულ შეზღუდვებზე ისაუბრა, მაგრამ თუ სახელმწიფოს მიზანია, ჩვენი მოქალაქეები ასეთი ტურნირებისგან დაიცვას, მაშინ რატომ უშვებს საერთოდ მათ მონაწილეობას?თუ ხელისუფლება განსხვავებულ საგადასახადო რეჟიმსაც მოქალაქეების მონაწილეობის შემაკავებელ საშუალებად განიხილავს, რამდენად რეალურია ასეთი მიდგომა? მართლა ფიქრობს ვინმე, რომ ადამიანი, რომელიც მრავალმილიონიანი საპრიზო ფონდის მქონე აზარტულ ტურნირში მონაწილეობას გადაწყვეტს, უარს მხოლოდ იმიტომ იტყვის, რომ შესაძლო მოგებიდან 20%-ის გადახდა მოუწევს?აზარტულ თამაშში მონაწილეობის გადაწყვეტილების მიღებისას ადამიანი, როგორც წესი, პირველ რიგში შესაძლო მოგებაზე ფიქრობს და არა იმაზე, რა ოდენობის გადასახადი დაეკისრება მოგების შემთხვევაში.გამოდის, რომ უცხოელ მონაწილეს საგადასახადო შეღავათს ვთავაზობთ, ხოლო საქართველოს მოქალაქეს იმავე ტურნირში ასეთი შეღავათი არ ეკუთვნის. რამდენად ეფექტიანია მოქალაქეების დაცვის ასეთი მექანიზმი?მაგრამ საკითხი მხოლოდ უშუალო მონაწილეებით არ შემოიფარგლება.საქართველოში აზარტული თამაშების რეკლამაზე კანონით შეზღუდვები მოქმედებს, მათ შორის სოციალურ ქსელებსა და ინტერნეტსივრცეშიც, მაგრამ ერთი რამ არის კანონით აკრძალვის დაწესება და სრულიად სხვაა მისი რეალურად აღსრულება.პირადად მე სოციალურ ქსელებში ხშირად მხვდება აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებული სარეკლამო მასალა. ამიტომ ბუნებრივად მიჩნდება კითხვა: ვინ აკონტროლებს ამ სფეროს, რამდენად სისტემატურად ხდება ასეთი რეკლამის გამოვლენა და რა რეაგირება მოჰყვება დარღვევებს?განსაკუთრებით საყურადღებოა ის გარემოება, რომ საუბარია საერთაშორისო ტურნირებზე. მათი რეკლამა შეიძლება განთავსდეს არა საქართველოში, არამედ სხვა ქვეყნებიდან, უცხოური კომპანიებისა და საერთაშორისო ინტერნეტპლატფორმების მეშვეობით. ამავე დროს, ეს რეკლამა შეიძლება ხელმისაწვდომი იყოს საქართველოს მოქალაქეებისთვისაც, მათ შორის სოციალურ ქსელებში.ასეთ შემთხვევაში ვინ და როგორ უზრუნველყოფს საქართველოში მოქმედი სარეკლამო შეზღუდვების დაცვას? რა მექანიზმები ექნება სახელმწიფოს უცხოეთიდან გავრცელებულ რეკლამაზე რეაგირებისთვის და რამდენად ეფექტიანი იქნება ეს მექანიზმები?დღეს ახალგაზრდები და არასრულწლოვნები გაცილებით მეტ დროს ატარებენ სოციალურ ქსელებში, ვიდრე ტელევიზორის წინ. შესაბამისად, სწორედ ამ სივრცეში გავრცელებულმა ინფორმაციამ შეიძლება განსაკუთრებული გავლენა მოახდინოს მათ დამოკიდებულებაზე აზარტული თამაშების მიმართ.ამას თუ დავუმატებთ საერთაშორისო აზარტული ტურნირების გაშუქებას, გამარჯვებულების წარმატების ისტორიებსა და მრავალმილიონიანი საპრიზო ფონდების წარმოჩენას, ჩნდება კითხვა: როგორ აპირებს სახელმწიფო არასრულწლოვნებისა და ახალგაზრდების დაცვას აზარტული თამაშების პოპულარიზაციის შესაძლო გავლენისგან?არასრულწლოვნებს დღეს ასეთ თამაშებში მონაწილეობის უფლება არ აქვთ, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ისინი აზარტული თამაშების პოპულარიზაციის გავლენისგან დაცული არიან. როდესაც არასრულწლოვანი ხედავს მრავალმილიონიან საპრიზო ფონდებსა და გამარჯვებულების წარმატების ისტორიებს, შესაძლოა ჩამოუყალიბდეს წარმოდგენა, რომ აზარტული თამაშები გამდიდრების მიმზიდველი გზაა. მან შეიძლება უკვე დღეს იფიქროს, რომ როგორც კი კანონით დადგენილ ასაკს მიაღწევს, თავადაც მიიღებს მონაწილეობას მსგავს ტურნირში.ამიტომ მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ ის, ვის აქვს დღეს თამაშის უფლება, არამედ ისიც, რა დამოკიდებულება ყალიბდება აზარტული თამაშების მიმართ მომავალ თაობაში. ვინ და რამდენად საფუძვლიანად შეაფასა ასეთი ტურნირების შესაძლო გრძელვადიანი გავლენა ახალგაზრდებზე, არასრულწლოვნებსა და მთლიანად საზოგადოებაზე?ცალკე საკითხია მრავალმილიონიანი საპრიზო ფონდების ფინანსური კონტროლი.საქართველოში მოქმედებს ფულის გათეთრებისა და ტერორიზმის დაფინანსების აღკვეთის კანონმდებლობა, რომლის მოთხოვნების შესრულებაც აზარტული თამაშების ორგანიზატორებს ევალებათ.მაგრამ როდესაც საუბარია მრავალმილიონიან საპრიზო ფონდებზე, უცხოელ მონაწილეებსა და საერთაშორისო ფინანსურ ოპერაციებზე, რამდენად ეფექტიანად იქნება შესაძლებელი თანხების წარმომავლობის, რეალური გამარჯვებულებისა და მოგების სახით გადარიცხული თანხების კონტროლი?არ შეიძლება გამოირიცხოს წინასწარ შეთანხმებული შედეგების, ფიქციური მოგებებისა და საეჭვო ფინანსური ოპერაციების მცდელობები. რა დამატებითი კონტროლის მექანიზმები იმოქმედებს ასეთი ტურნირების შემთხვევაში და რამდენად იქნება შესაძლებელი შესაძლო დარღვევების დროულად გამოვლენა?შევხედოთ სპორტის მაგალითს. ფეხბურთსა და სპორტის სხვა სახეობებში ათწლეულებია მოქმედებს საერთაშორისო ფედერაციები, დისციპლინური კომისიები, სპეციალური მონიტორინგის სისტემები და შეთანხმებული შედეგების წინააღმდეგ ბრძოლის მექანიზმები. მიუხედავად ამისა, დღემდე ვერ ხერხდება მატჩების შედეგებით მანიპულაციისა და უკანონო გარიგებების სრულად აღმოფხვრა.თუ ასეთი მრავალწლიანი გამოცდილებისა და კონტროლის მიუხედავად სპორტშიც არსებობს მანიპულაციების რისკი, რა საფუძველი გვაქვს ვიფიქროთ, რომ მრავალმილიონიან აზარტულ ტურნირებში მსგავსი საფრთხეები არ იარსებებს?ვინ გააკონტროლებს არა მხოლოდ მონაწილეთა ვინაობასა და ფორმალური მოთხოვნების შესრულებას, არამედ თავად თამაშის მიმდინარეობის კეთილსინდისიერებას, შესაძლო შეთანხმებულ შედეგებსა და საეჭვო ფინანსურ ოპერაციებს?არ ვამტკიცებ, რომ ასეთი დანაშაულები აუცილებლად მოხდება, მაგრამ სახელმწიფოს მხრიდან საგადასახადო შეღავათების დაწესებამდე მნიშვნელოვანია იმის დასაბუთება, რომ არსებული კონტროლის მექანიზმები ამ რისკებთან გასამკლავებლად საკმარისია.ამ ყველაფერს ემატება ქვეყანაში არსებული სოციალური მდგომარეობა.როდესაც მოქალაქეების მნიშვნელოვანი ნაწილისთვის მძიმე ტვირთად იქცა პროდუქტების, მედიკამენტებისა და კომუნალური მომსახურების ხარჯები, როდესაც პენსიონერების შემოსავლები ხშირად ელემენტარული საჭიროებების დასაკმაყოფილებლადაც არასაკმარისია, ბუნებრივად ჩნდება კითხვა, რატომ მიიჩნია სახელმწიფომ პრიორიტეტულად საგადასახადო შეღავათების დაწესება სწორედ აზარტული თამაშების ბიზნესისთვის.ეს კითხვა განსაკუთრებით აქტუალურია იმ ფონზე, როდესაც მოქალაქეებს უწევთ გაზრდილ ჯარიმებთან, სანქციებთან და სხვა ფინანსურ ვალდებულებებთან გამკლავება.წლების განმავლობაში არაერთხელ დამდგარა ომის ვეტერანებისთვის, პენსიონერებისთვის, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებისთვის, მარტოხელა მშობლებისა და სოციალურად დაუცველი ოჯახებისთვის დამატებითი საგადასახადო შეღავათებისა და სხვა სახის ფინანსური მხარდაჭერის დაწესების საკითხი. მიუხედავად ამისა, ამ ადამიანების მნიშვნელოვანი ნაწილისთვის არსებული დახმარება კვლავ არასაკმარისია.რატომ ვერ მოიძებნა დღემდე საკმარისი შესაძლებლობა იმ ადამიანებისთვის დამატებითი შეღავათების დასაწესებლად, რომლებმაც საკუთარი ჯანმრთელობა ქვეყნის სამსახურში დაკარგეს, რომლებიც მთელი ცხოვრება შრომობდნენ და დღეს მინიმალური შემოსავლით ცხოვრობენ, ან რომლებიც მარტო ზრდიან შვილებს და ყოველდღიურად მძიმე ფინანსურ პრობლემებს ებრძვიან?რატომ აღმოჩნდა საერთაშორისო აზარტული ტურნირებისთვის ხელსაყრელი საგადასახადო პირობების შექმნა უფრო სწრაფად გადასაწყვეტი საკითხი, ვიდრე ამ ადამიანების მდგომარეობის გაუმჯობესება?ამ ყველაფერს ემატება საწვავისა და ენერგორესურსების გაძვირებით გამოწვეული პრობლემები. მსოფლიოში არსებული ვითარების ფონზე ზოგიერთმა სახელმწიფომ მოსახლეობის ფინანსური ტვირთის შესამსუბუქებლად საწვავზე აქციზის დროებითი შემცირების ან შეჩერების გადაწყვეტილება მიიღო.რატომ არ განიხილავს საქართველოს ხელისუფლება მსგავსი დროებითი შეღავათების დაწესებას, რათა საწვავის გაძვირებით გამოწვეული ფინანსური ტვირთი ნაწილობრივ მაინც შეუმსუბუქოს მოსახლეობას?საქართველოში საწვავის გაძვირება პირდაპირ აისახება ტრანსპორტირების, პროდუქტებისა და მომსახურების ფასებზე. ამავე დროს, მოქალაქეებს აწუხებთ გაზისა და სხვა კომუნალური მომსახურების ტარიფები, მზარდი ხარჯები, ჯარიმები და ფინანსური ვალდებულებები.რატომ არ განიხილება ასეთივე ოპერატიულობით მოსახლეობის ფინანსური მდგომარეობის შემსუბუქების შესაძლებლობები, როგორც საერთაშორისო აზარტული ტურნირებისთვის საგადასახადო შეღავათების დაწესება?ჩემი აზრით, სწორედ ასეთი გადაწყვეტილებებით ჩანს სახელმწიფოს პრიორიტეტები. როდესაც საქმე საერთაშორისო აზარტულ ტურნირებს ეხება, საგადასახადო შეღავათების დაწესება დაჩქარებული წესით ხდება, ხოლო როდესაც საუბარია მოქალაქეების ყოველდღიური ფინანსური ტვირთის შემსუბუქებაზე, მსგავსი გადაწყვეტილებები გაცილებით რთულად მიიღება.განა საქართველოს არ აქვს საკმარისი ისტორიული, კულტურული, ბუნებრივი და სხვა შესაძლებლობები იმისთვის, რომ ტურიზმის განვითარება სწორედ მათზე დავაფუძნოთ, ნაცვლად ისეთი საქმიანობის დამატებითი წახალისებისა, რომელიც მნიშვნელოვან სოციალურ რისკებთან არის დაკავშირებული?ამ საკითხების ფონზე განსაკუთრებით გაუგებარია, რატომ გახდა აუცილებელი კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვა. საზოგადოებისთვის ასეთი მნიშვნელოვანი საკითხი, რომელიც აზარტული თამაშების ბიზნესს, საგადასახადო პოლიტიკას, მოქალაქეების ჯანმრთელობასა და სოციალურ მდგომარეობას ეხება, გაცილებით ფართო განხილვას საჭიროებდა.განსაკუთრებით საინტერესოა პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძის განცხადება, რომ კანონპროექტის შესახებ მისი ინიცირების შემდეგ შეიტყო და საკითხს ფართო განხილვისთვის საკმარისად მნიშვნელოვნად არ მიიჩნევდა.არ ვფიქრობ, რომ პრემიერ-მინისტრს არ ესმოდეს აზარტულ თამაშებთან დაკავშირებული სოციალური რისკების სიმძიმე. სწორედ ამიტომ მისი განცხადება ჩემთვის კითხვებს აჩენს.ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება, თითქოს პრემიერი უკვე მიღებული გადაწყვეტილებისგან გამიჯვნას ცდილობს, რათა მომავალში მის შესაძლო უარყოფით შედეგებზე პოლიტიკური პასუხისმგებლობა არ დაეკისროს.გასათვალისწინებელია ისიც, რომ ის მხოლოდ პრემიერ-მინისტრი არ არის. ის მმართველი პარტიის, „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარეცაა.როგორც პრემიერ-მინისტრს, მას მთავრობის საქმიანობის ხელმძღვანელობა და მინისტრების მუშაობის კოორდინაცია ევალება. როგორც მმართველი პარტიის თავმჯდომარეს კი განსაკუთრებული პოლიტიკური პასუხისმგებლობა აკისრია საპარლამენტო უმრავლესობის მიერ მხარდაჭერილ მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებებზე.ამიტომ ჩემთვის ძნელად გასაგებია, როგორ შეიძლება სახელმწიფო ბიუჯეტთან, საგადასახადო პოლიტიკასთან, აზარტული თამაშების ბიზნესსა და საზოგადოებრივ ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული ასეთი საკითხი მთავრობის შესაბამის უწყებებსა და საპარლამენტო უმრავლესობაში განიხილებოდეს ისე, რომ პრემიერ-მინისტრი სათანადოდ ინფორმირებული არ იყოს.თუ საკითხი მასთან შეთანხმებული იყო, მისი განცხადება დამატებით განმარტებას საჭიროებს, ხოლო თუ გადაწყვეტილება მართლაც მისი სათანადო ინფორმირებისა და მონაწილეობის გარეშე მომზადდა და მიიღეს, ეს მთავრობისა და საპარლამენტო უმრავლესობის მუშაობის კოორდინაციასთან დაკავშირებით კიდევ უფრო სერიოზულ კითხვებს აჩენს.ორივე შემთხვევაში პოლიტიკური პასუხისმგებლობის საკითხი დღის წესრიგში რჩება.ჩემი აზრით, ბოლო პერიოდში საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვანი საკითხების დაჩქარებული წესით განხილვის პრაქტიკა სულ უფრო მეტ კითხვას აჩენს. კანონით ასეთი პროცედურის დაშვება თავისთავად არ ნიშნავს, რომ მისი გამოყენება ყველა შემთხვევაში მიზანშეწონილია.სახელმწიფოსა და საზოგადოების ურთიერთობა მხოლოდ უკვე მიღებული გადაწყვეტილებების განმარტებით არ უნდა შემოიფარგლებოდეს, განსაკუთრებით ისეთ საკითხებზე, რომლებიც მოქალაქეების ჯანმრთელობას, სოციალურ მდგომარეობასა და ფინანსურ უსაფრთხოებას ეხება.ვფიქრობ, რაც უფრო აქტიური იქნება მთავრობისა და საპარლამენტო უმრავლესობის ურთიერთობა საზოგადოებასთან და რაც უფრო მეტად გაითვალისწინებენ ადამიანების მოსაზრებებს გადაწყვეტილებების მიღებამდე, მით უკეთესი იქნება როგორც საზოგადოებისთვის, ისე თავად ხელისუფლებისთვის.კანონი უკვე მიღებულია, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ საკითხი დახურულია. ხელისუფლებამ საზოგადოებას უნდა განუმარტოს, რატომ გახდა აუცილებელი სწორედ საერთაშორისო აზარტული ტურნირებისთვის საგადასახადო შეღავათების დაწესება, რა ეკონომიკურ სარგებელს ელოდება ამ გადაწყვეტილებისგან და რა მექანიზმებით აპირებს მისი შესაძლო სოციალური და ფინანსური შედეგების კონტროლს.მიმაჩნია, რომ მიღებული გადაწყვეტილება გადახედვას საჭიროებს. ტურიზმის განვითარება აუცილებელია, მაგრამ არა ნებისმიერ ფასად. სახელმწიფოს ეკონომიკური პოლიტიკის წარმატება მხოლოდ მოზიდული ტურისტებისა და მიღებული შემოსავლების რაოდენობით არ უნდა იზომებოდეს. მისი მთავარი საზომი უნდა იყოს ის, რამდენად უმჯობესდება საკუთარი მოქალაქეების ცხოვრება.თუ სახელმწიფო მზად არის საგადასახადო შეღავათები დაუწესოს საერთაშორისო აზარტულ ტურნირებს, მაშინ საზოგადოებას სრული უფლება აქვს მოითხოვოს პასუხი, რატომ ვერ პოულობს ის ასეთივე შესაძლებლობებს იმ ადამიანების დასახმარებლად, რომლებსაც ეს მხარდაჭერა გაცილებით მეტად სჭირდებათ”, - წერს ყოფილი დეპუტატი კახა კახიშვილი.

1793612222

სააგენტოს სასწავლო-კვლევითი ცენტრის ორგანიზებით ჩატარებული შეხვედრების მიზანი მოსწავლეებში კონკურენციისა და მომხმარებლის უფლებების დაცვის საკითხებზე ცნობიერების ამაღლება და შესაბამისი ცოდნის ხელმისაწვდომობის გაზრდაა.შეხვედრების ფარგლებში, მოსწავლეები გაეცნენ მომხმარებლის ძირითად უფლებებს, მათი დაცვის მექანიზმებსა და კონკურენციის პოლიტიკის პრინციპებს. ყურადღება გამახვილდა ჯანსაღი კონკურენციის მნიშვნელობაზე, კონკურენციის კანონმდებლობის დარღვევის მაგალითებზე, მოვაჭრის ვალდებულებებზე, ონლაინ ვაჭრობის წესებზე, ნივთის 14 დღის განმავლობაში უპირობოდ დაბრუნების უფლებასა და საგარანტიო პირობებზე. პრეზენტატორები განიხილავდნენ ონლაინ ვაჭრობისას შესაძლო რისკების თავიდან აცილების პრევენციულ ზომებსაც.შეხვედრები ინტერაქტიულ ფორმატში, პრაქტიკული მაგალითებისა და კითხვა-პასუხით  წარიმართა. მოსწავლეები გაეცნენ სააგენტოს საქმიანობასა და საგანმანათლებლო რესურსებს, მათ შორის, კონკურენციის ონლაინ ლექსიკონსა და ფასების შედარების პორტალს- eKalata.gov.ge-ს, რომელიც მომხმარებლებს სხვადასხვა სავაჭრო ქსელში ფასების შედარებისა და ინფორმირებული არჩევანის გაკეთების შესაძლებლობას აძლევს.საჯარო სკოლებში საინფორმაციო-საგანმანათლებლო ღონისძიებების ჩატარება GCCA-სა და საქართველოს განათლების, მეცნიერებისა და ახალგაზრდობის სამინისტროს შორის გაფორმებული მემორანდუმით გათვალისწინებული თანამშრომლობის ერთ-ერთი მიმართულებაა. პროგრამის ფარგლებში განსაკუთრებული ყურადღება ეთმობა მოწყვლადი ჯგუფების, მათ შორის ეთნიკური უმცირესობების წარმომადგენელი მოსწავლეებისა და შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირების, ინფორმირებასა და მათთვის საგანმანათლებლო შესაძლებლობების ხელმისაწვდომობის გაზრდას.

1793610682

ციფრული ფინანსების საერთაშორისო კონფერენცია ფინანსური სექტორის, ბიზნესის, საერთაშორისო ფინანსური ინსტიტუტებისა და ტექნოლოგიური კომპანიების წარმომადგენლებს აერთიანებს. ღონისძიება ციფრული ფინანსების განვითარების, ფინანსურ სექტორში ინოვაციების დანერგვისა და საერთაშორისო თანამშრომლობის გაღრმავების საკითხებზე მსჯელობისა და გამოცდილების გაზიარების პლატფორმაა.მისასალმებელ სიტყვაში ნინო ჯელაძემ საქართველოს ეკონომიკისა და ფინანსური სექტორის განვითარებაზე, ქვეყნის საინვესტიციო მიმზიდველობასა და რეგიონულ ფინანსურ ჰაბად ჩამოყალიბების პოტენციალზე ისაუბრა. საქართველოს გეოგრაფიული მდებარეობა და ევროპისა და აზიის დამაკავშირებელი ისტორიული როლი ქვეყანას რეგიონული ფინანსური ინტეგრაციისა და ტრანსსასაზღვრო თანამშრომლობის მნიშვნელოვან ცენტრად ჩამოყალიბების შესაძლებლობას აძლევს.„საქართველოს საბანკო სექტორი კარგად კაპიტალიზებული და ლიკვიდურია, რაც ქვეყნის ეკონომიკური ზრდის მხარდაჭერის მნიშვნელოვან საფუძველს ქმნის. ამასთან, ქართული ბანკები აფართოებენ საქმიანობას ქვეყნის ფარგლებს გარეთ და აძლიერებენ რეგიონულ პოზიციებს. 2025 წელს საქართველოში განხორციელებული პირდაპირი უცხოური ინვესტიციების დაახლოებით 33% ფინანსურ სექტორზე მოდიოდა, რაც სექტორისა და ქვეყნის განვითარების პოტენციალის მიმართ საერთაშორისო ინვესტორების ნდობას ადასტურებს“, - აღნიშნა ნინო ჯელაძემ.კონფერენციაზე სების ვიცე-პრეზიდენტმა ეროვნული ბანკის მიერ ფინანსური ინოვაციების განვითარების მიმართულებით გადადგმულ ნაბიჯებზე ისაუბრა, მათ შორის, ციფრული ბანკების ლიცენზირების ჩარჩოს დანერგვაზე, რომლის ფარგლებშიც საქართველოში უკვე სამი ციფრული ბანკი ოპერირებს, ასევე, ვირტუალური აქტივის მომსახურების პროვაიდერებისთვის (VASP) სავალდებულო რეგისტრაციისა და ზედამხედველობის სრულყოფილი ჩარჩოს შექმნაზე, რომლის საფუძველზეც რეგისტრირებულია 40-ზე მეტი პროვაიდერი, მათ შორის საერთაშორისო ოპერატორები. ნინო ჯელაძემ ასევე ყურადღება გაამახვილა სტეიბლკოინების პირველადი შეთავაზების სპეციალურ მარეგულირებელ ჩარჩოზეც, რომელიც ბაზარზე დაშვების, რეზერვებით უზრუნველყოფის, გამჭვირვალობისა და მომხმარებელთა დაცვის მოთხოვნებს განსაზღვრავს. მისი თქმით, ეროვნული ბანკის მიზანია, ინოვაციების ხელშეწყობა მკაფიო რეგულაციებსა და ეფექტიან ზედამხედველობას შეუთავსოს, რაც ციფრული ფინანსების მიმართ ნდობისა და ფინანსური სისტემის მდგრადობის უზრუნველყოფას ემსახურება.„ფინანსების მომავალი მხოლოდ ახალი ტექნოლოგიების დანერგვას არ გულისხმობს. ეს ნიშნავს ისეთი ფინანსური სისტემის შექმნას, რომელიც უფრო ხელმისაწვდომი, ეფექტიანი, მდგრადი და სანდოა. საქართველოს ეროვნულ ბანკში გვესმის, რომ ინოვაციები და ფინანსური სტაბილურობა ერთმანეთთან თანხვედრაში უნდა იყოს. ჩვენი პასუხისმგებლობაა, ხელი შევუწყოთ გარემოს, სადაც ახალი იდეები გაჩნდება, ბიზნესი განვითარდება და მომხმარებლები უკეთესი ფინანსური მომსახურებით ისარგებლებენ, ამავდროულად კი დაცული იქნება ფინანსური სისტემის მთლიანობა, უსაფრთხოება და სტაბილურობა“, - აღნიშნა ნინო ჯელაძემ.

1793610522